La pluie
1-
Hier j'ai regardé tomber la pluie
La pluie fait tout ressembler au ciel
Tout est suspendu en l'air
Comme figé avant de toucher le sol
La raison étonnée entre ciel et terre
est suspendue en l'air comme un oiseau
un moment je t'ai vue avec ressemblant à la pluie tes regards et ton corps
Je me suis jeté sous la pluie battante et j'ai enlacé ton corps
Dommage cet homme a dû perdre la raison, ont dit les badauds
J'ai crié : gardez donc la raison mais ne touchez pas à la pluie battante
2-
L'esprit humain est battu par la pluie et ses rudes gouttes
Elle emporte en sifflant les vers présent à l'esprit
La vie part entraînée par les eaux
Ton cher visage et tes yeux partent
Sur ce pont qui me rappelle le passé
La manifestation poings en l'air puis la matraque de police et la crosse du gendarme
Tout ce qui a été vécu demeurent comme un rêve au loin scellé
Je regarde avec plaisir le feu que la pluie a mis dans les rues
Le feu qui reste dans les ames des gens comme l'amour comme l'espoir
Nous sommes en feu partout brûle
Je pense que la vie est ainsi
La vie serre ma gorge comme un acier
Je tends ma main vers le passé
Seule la pluie la retient au lieu de mes années ruinées
La pluie coule devenant eau
Et mes cinquante-quatre ans perdus pour un procès
3-
Il pleut comme une chanson
Comme si une avalanche tombe aux fenêtres
Les charnières du monde se brisent
Le ciel descend au sol en arrachant ses cheveux
Rappelle-toi de moi avec ces chansons mon amour
Les incendies que la pluie a laissés
Rappelle-toi de moi avec le feu qu'elle a mis dans les rues
Rappelle-toi de moi avec un tel bouleversement
Je suis un bouleversement pour ce monde
YAğMuR
-1-
YaÄimurun yaÄiıÅiını seyrettim dün
Her şeyi göÄie benzetiyor yaÄimur
Her şey asılı kalıyor havada
Bir an donmuÅi gibi yere düÅimeden
Akıl yerle gök arasında şaÅikın
uçan kuÅi gibi asılı kalıyor
Bir an seni gördüm bakıÅilarını ve yaÄimura benzeyen bedenini
Attım hayal gibi yaÄian yaÄimura kendimi ve sarıldım bedenine
Seyredenler yazık be bu adama aklını mutlaka kaçırmıÅi dedi
BaÄiırdım: akıl sizin olsun ama dokunmayın sakın yaÄian yaÄimura
-2-
Äinsanın ruhuna çarpıyor yaÄimur ve yaÄimurun o güçlü damlaları
Aklındaki dizeleri su gibi silip götürüyor ıslık çalarak
Hayat sulara kapılıp gidiyor
Sevgili gözlerin yüzün gidiyor
AnımsadıÄiım geçmiÅi şu köprüde
Yumruklar havada nümayiÅi sonra polis copu ve jandarma dipçiÄii
YaşanmıÅi ne varsa bir hayal gibi kalıyor o mühürlenmiÅi uzakta
YaktıÄiı ateÅii seyrediyorum sokaklarda hazla yaÄimurun
Äinsanların ruhunda bıraktıÄiı ateÅii aÅik gibi umut gibi
Yangın yerindeyiz yanıyor her yer
ömür böyle diye düÅiünüyorum
çelik gibi sıkıyor boÄiazımı
Elimi uzatıyorum geçmiÅie
YaÄimur tutuyor ellerimden yalnız şu viran olmuÅi yıllarım yerine
Su olup akıyor yaÄimur
Bir dava uÄiruna kaybolan elli dört yaÅiım
-3-
uzun hava gibi yaÄiıyor yaÄimur
Sanki çıÄi düÅiüyor pencerelere
Dünyanın menteÅieleri kopuyor
Gök saçın yolarak iniyor yere
Beni bu havalarla an sevgili
YaÄimurun bıraktıÄiı yangınlarla
Beni yaktıÄiı ateÅile sokakta
Beni böyle alt üst oluÅilarla an
Bir alt üst oluÅium bu dünyaya ben
-4-
AkÅiam yorgun akÅiam yalnız hüzünlü
YaÄisın, yaÄimur içip dirilsin dünya
uzun bir uykudan uyanır gibi
çocukken öÄirendim doÄimak ne ama
Hala anlamadım gitti ölümü
Bu yıl bu bahçenin gülleri açmaz
YaÄimurum ol yun beni sokaklarda
Sokaklarda akıp giden suyum ben
Mecram ol benim kalabalık yüzüm
Seninle sonsuza akıp gideyim
Metin Cengiz (1953-)
(.....)